EUDAJMONIZM


ZNACZENIE: Pogląd etyczny stawiający szczęście osobiste jako najważniejsze dobro i jedyny stały motor ludzkiego postępowania.


UŻYCIE: Eudajmonista nie definiuje szczęścia tak jak je rozumiemy współcześnie – subiektywne zadowolenie stymulowane przez wakacje w tropikach i nowy samochów; szczęście według eudajmonizmu osiąga się jako skutek właściwego postępowania i równowagi ducha. Eudajmonizm był szczególnie popularny w etycznych teoriach epoki hellenistycznej (323 r.p.n.e. – 30 r.n.e.).


PRZYKŁAD: Między stoikami i Arystotelesem toczyła się dyskusja o źródła eudajmonizmu; ten drugi twierdził, że obok równowagi ducha równie istotne dla osobistego szczęścia są dobra zewnętrzne: zdrowie, bogactwo czy uroda.


ETYMOLOGIA: gr. eudaimonía – szczęście.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.