ANOMIA


ZNACZENIE: Stan osłabienia lub wzajemnej sprzeczności norm społecznych.


UŻYCIE: Anomia to sytuacja, w której normy moralne lub wzorce zachowania się są nieobecne, niejasne albo są ze sobą na wzajem w konflikcie. Społeczeństwo w stanie anomii nie potrafi wytworzyć spójnego systemu norm i wartości, który stanowiłby dla jednostek klarowne wytyczne działań. Jednostka egzystująca w takim społeczeństwie odczuwa niepewność i zagubienie. Pojęcie anomii wprowadził do socjologii pod koniec XIX w. Emil Durkheim. Anomia to także rodzaj zaburzenia mowy, które polega na trudności w nazywaniu pokazywanych przedmiotów. Chory zdaje sobie sprawę z jakim przedmiotem ma do czynienia i do czego on służy, ale jakby „zapomina” jego nazwy.


PRZYKŁAD: Po wypadku cierpiał na anomię. W społeczeństwie ogarniętym anomią jeszcze trudniej było mu dojść do siebie.


ETYMOLOGIA: gr. a – bez + nómos – prawo.

3 myśli na temat “ANOMIA”

  1. Gwoli ścisłości, jak już piszemy, że z greki, to bądźmy dokładni:
    Owszem w złożeniach ‚a-‚ (czyli bez) przed samogłoską zamienia się w ‚an-‚. Tutaj jednak nie działa ta zasada, dlatego, że po grecku prawo brzmiało: ‚nómos’. Proponuję poprawić w Etymologii. (I proszę nie zapomnieć o akcencie nad pierwszym ‚o’!)

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.