KONTRAPUNKT


ZNACZENIE: Technika kompozytorska, która polega na prowadzeniu kilku niezależnych linii melodycznych.


UŻYCIE: Kontrapunkt polega na równoczesnym prowadzeniu samodzielnych linii melodycznych (głosów) w utworach wielogłosowych (polifonicznych). Zasady kontrapunktu kształtowały się już w średniowieczu, drugi szczyt doskonałości sztuka kontrapunktu osiągnęła w epoce baroku, szczególnie w dziełach Johanna Sebastiana Bacha. Kontrapunkt można podzielić na kontrapunkt ścisły (kanon) i swobodny (m.in. fuga).


PRZYKŁAD: Jednym z przykładów kontrapunktu jest kompozycja Bacha „Kunst der Fuge„.


ETYMOLOGIA: wł. contrappunto – znaczenie jak wyżej.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.