ZNAKI DIAKRYTYCZNE


ZNACZENIE: Znaki graficzne dodawane do liter dla oznaczenia odmiennej ich wymowy.


UŻYCIE: Znaki diakrytyczne mogą być dodawane nad, pod, obok lub wewnątrz litery (ogonek, kreska, daszek, tylda, kropka, kropki) zmieniając jej artykulację i tworząc przez to nową literę. W języku polskim jest dziewięć liter tworzonych za pomocą znaków diakrytycznych (litery diakrytyzowane lub diakrytyczne): ą, ć, ę, ł, ń, ó, ś, ź, ż. Nie ma zgody, czy litera „ł” należy również do nich zaliczyć, czy jest to po prostu litera z polskiego alfabetu.


PRZYKŁAD: Do sprawdzenia w składzie komputerowym czy dany font posiada polskie litery diakrytyzowane używa się niemającego większego sensu zdania: „zażółć gęślą jaźń” – to najkrótsze zdanie, które zawiera wszystkie polskie litery diakrytyczne.


ETYMOLOGIA: gr. diakritikós – rozdzielający, odróżniający.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.