ASPAZJA


ZNACZENIE: Synonim kobiety inteligentnej i urodziwej. Historycznie, Aspazja była mieszkanką Miletu (V w.p.n.e.), drugą żoną Peryklesa.


UŻYCIE: Żyjąca w Starożytności Aspazja, najpierw kochanka, a później żona i muza Peryklesa, słynęła z inteligencji, wykształcenia i urody. W opinii niektórych badaczy, to ona nauczyła Peryklesa sztuki retoryki. Jej dom opisywany był jako „intelektualne centrum Aten”, a bywał w nim sam Sokrates. Aspazja, z racji swojej urody i wykształcenia, oprócz podziwu, wzbudzała też zazdrość, stąd często określana była jako kurtyzana. Imieniny Aspazji obchodzone są 2 stycznia.


PRZYKŁAD: Z okazji Dnia Kobiet życzę wszystkim czytającym „Słowo dnia” paniom, by jak najczęściej określano je per „Aspazja”. I sobie życzę tego również:).


ETYMOLOGIA: Imię żeńskie pochodzenia greckiego wywodzące się od słowa aspazomai – serdecznie witana, serdecznie przyjmowana.

KIDULT


ZNACZENIE: Wymawiane „kidalt”; osoba dorosła, która z wyboru, w niektórych aspektach życia, zachowuje się niedojrzale.


UŻYCIE: Kidult to osoba dorosła, która chcąc przedłużyć beztroskie życie dziecka/nastolatka, wzbrania się przed dostosowaniem do wszystkich wymogów „dorosłego życia”. Niedojrzałość może dotyczyć wyglądu (t-shirty z rysunkami z kreskówek, kolorowe skarpety), postawy (niechęć do zaciągnięcia kredytu lub posiadania dzieci) czy zainteresowań (granie na Play Station, kolekcjonowanie przedmiotów z wizerunkiem Hello Kitty). Kidult nie jest synonimem osoby nieodpowiedzialnej – rozczochrany, kolorowo ubrany trzydziestolatek, może być prężnie działającym biznesmenem, a niechcący zaciągnąć kredytu, może robić karierę w inżynierii genetycznej.


PRZYKŁAD: Znalazłam sklep, w którym mogę kupić wszystko czego mi trzeba: koszulka z rysunkiem E.T., różowa narzuta z pluszu i cała masa komiksów; do tego bardzo sympatyczny sprzedawca – trzydziestolatek, w sportowej bluzie z demobilu, z dredami do pasa. Tylko nazwę mogli wymyślić mniej oczywistą niż „Świat kidultów”.


ETYMOLOGIA: ang. kid – dziecko + adult – dorosły.

R.S.V.P.


ZNACZENIE: Skrót umieszczany na zaproszeniach, oznaczający prośbę o odpowiedź.


UŻYCIE: Zasady etykiety wymagają, by na zaproszenie z powyższym skrótem odpowiedzieć telefonicznie lub pisemnie, wskazanej do tego w zaproszeniu osobie, najpóźniej w ciągu 24 godzin lub do dnia podanego na zaproszeniu. Odniesienie się do zaproszenia świadczy o kulturze adresata – organizujący przyjęcie, konferencję, etc. dowie się dzięki odpowiedzi ile osób będzie obecnych i tym samym pozwoli mu to na optymalną organizację wydarzenia (ustawienie stolików, liczba krzeseł, zamówienie cateringu, etc.), a także uchroni przed poniesieniem zbędnych kosztów. Na zaproszeniu może być także napis en cas d’empechement, oznaczający prośbę o odpowiedź tylko w przypadku rezygnacji ze skorzystania z zaproszenia.


PRZYKŁAD: Wysłałam zaproszenie na imprezę urodzinową, wpisałam „RSVP”, a i tak połowa osób nie dała znać czy planuje przyjść. Ale nie ma tego złego – jak się zjawią, tym lepsza zabawa, jak nie – więcej tortu dla nas!


ETYMOLOGIA: Skrót francuskiego zdania repondez s’il vous plait – „proszę odpowiedzieć”.

KARAT


ZNACZENIE: 1. Jubilerska jednostka masy równa 0,2 g (200 mg). 2. Jednostka czystości złota.


UŻYCIE: 1. Karat służy do określania masy kamieni szlachetnych i pereł. Najczęstszym spotykanym użyciem jest określanie wielkości diamentów. Przykładowo, diament ćwierćkaratowy (cięty według szlifu brylantowego), ma średnicę około 4,1 mm, a jednokaratowy – 6,5 mm. 2. Karat określa także zawartość złota w stopie. Jeden karat to 1/24 zawartości wagowej złota, stąd też złoto 24-karatowe to czyste złoto. Obliczeń dokonuje się według wzoru: X = 24 x Mg/Mm, gdzie X – określenie „karatowości” stopu, Mg – masa złota w stopie, Mm – masa stopu.


PRZYKŁAD: 1. i 2. Widziałaś pierścionek jaki dostała Magda? 24-karatowe złoto, dwukaratowy diament, brylantowy szlif… Mam wrażenie, że jej narzeczony będzie go spłacać do emerytury!


ETYMOLOGIA: gr. keration – ziarno chleba świętojańskiego (karoby). Stosowane je w starożytności jako odważnik w handlu kamieniami szlachetnymi, ponieważ wierzono (jak się współcześnie okazało – mylnie), że ziarna karoby mają wszystkie dokładnie taką samą wagę, równą 0,2 g.