OSTRACYZM


ZNACZENIE: Wykluczenie ze środowiska osoby, która mu się czymś naraziła; bojkot towarzyski.


UŻYCIE: W starożytnej Grecji ostracyzmem określano tajne głosowanie, które miało uniemożliwić zamach na demokrację przez osoby dążące do tyranii. Ostracyzm dokonywany był podczas zgromadzenia ludowego, o ile zgromadzenie stwierdziło potrzebę jego przeprowadzenia. Każdy z zasiadających wypisywał na glinianej skorupce (ostrakon) nazwisko osoby, którą podejrzewał o działania zagrażające demokracji. Jeśli dana osoba uzyskała co najmniej 6 000 głosów, w ciągu 10 dni musiała opuścić kraj i udać się na dziesięcioletnie wygnanie. Banita nie tracił jednak praw obywatelskich ani majątkowych, a także mógł dalej czerpać zyski ze swoich posiadłości; mógł też zostać z wygnania wezwany, np. do udziału w wojnie.


PRZYKŁAD: Pewnie każdy choć raz miał w szkole podobny dylemat: cała klasa idzie na wagary, a my, akurat przygotowani do klasówki „na piątkę”, musimy wybrać – iść z rówieśnikami czy wyłamać się, zostać i narazić na wieczny ostracyzm.


ETYMOLOGIA: gr. ostrakismos – znaczenie jak wyżej; od ostrakon – skorupka, naczynie gliniane.

PRESTIDIGITATOR


ZNACZENIE: Jeden z trzech, obok iluzjonisty właściwego i mentalisty, typów iluzjonisty.


UŻYCIE: Artysta estradowy lub cyrkowy specjalizujący się w sztukach polegających na zręczności rąk i zdolnościach aktorskich. Swoimi umiejętnościami wywołuje efekty iluzjonistyczne, robiące wrażenie magicznych. Nie wywołuje złudzeń optycznych.


PRZYKŁAD: Barman, niczym prestidigitator, zaczął machać rekami i mieszać wszystkie płyny ze sobą, w ciągu sekund tworząc bajecznie kolorowe drinki, buchające parą jak magiczne mikstury.


ETYMOLOGIA: fr. prestidigitateur, preste – szybki, digitus – palec.