TOKOFOBIA


ZNACZENIE: Lęk przed ciążą i porodem.


UŻYCIE: O zjawisku tokofobii mówimy gdy kobieta, mimo że chce mieć dziecko, stara się nie zajść w ciążę. Występuje średnio u co dziesiątej kobiety. Wyróżnia się tokofobię pierwotną, która występuje u kobiet, które nie były wcześniej w ciąży oraz tokofobię wtórną, u pań, które podczas poprzedniego porodu lub ciąży doznały silnego, związanego z nią szoku, np. poroniły. Tokofobia często objawia się poprzez niechęć do seksu lub przesadne zabezpieczanie się przed ciążą (np. stosowanie kilku metod antykoncepcyjnych jednocześnie). Z powodu tokofobii pacjentki często wybierają poród drogą cesarskiego cięcia.


PRZYKŁAD: Odkąd pamięta cierpiała na mizopedię. Mąż namawiał ją na dziecko, ale odkryła u siebie tokofobię. Doszła do wniosku, że najbardziej odpowiada jej model DINK.


ETYMOLOGIA: gr. tókos – poród, potomstwo + phóbos – strach.

MIZOPEDIA


ZNACZENIE: Niechęć do dzieci.


UŻYCIE: Mizopedia może odnosić się zarówno do własnych, jak i do cudzych dzieci. W skrajnych przypadkach przeradza się w nienawiść.


PRZYKŁAD: Stojąc za ladą cieszyła się, że już po Dniu Matki, gdy wszystkie te rozwrzeszczane dzieci chcą pokazać mamom, że nagle są miłe i grzeczne i okupują kawiarniane stoliki od rana do nocy. Teraz pozostało jej tylko przetrwanie Dnia Dziecka. Sugestie, że cierpi na mizopedię uważała jednak za mocno przesadzone.


ETYMOLOGIA: gr. miseín – nienawidzić + paidós – dziecko.

DZIEWOSŁĄB


ZNACZENIE: Inaczej swat.


UŻYCIE: Dziewosłąb to przestarzałe określenie mężczyzny, który w imieniu kogoś starającego się o rękę dziewczyny prosi jej rodziców o zgodę. W formie liczby mnogiej (dziewosłęby) wyraz ten był synonimem konkurów, swatania lub zaręczyn. Wzór odmiany w l.p.: D.,B. – dziewosłęba; Msc. – dziewosłębie.


PRZYKŁAD: Pan młody w swojej mowie określił świadka mianem dziewosłąba, co poskutkowało awanturą – nie śledzi on bowiem „Słowa dnia”, więc przekonany był, że właśnie go obrażono.


ETYMOLOGIA: staropol. dziewa – dziewczyna + snębić/słębić – wydawać za mąż.

RAPA NUI


ZNACZENIE: Nazwa własna Wyspy Wielkanocnej.


UŻYCIE: Rapa Nui to wyspa na południowym Oceanie Spokojnym, ma 3791 mieszkańców. Należy do Chile, jej długość to ok. 15 km, a szerokość ok. 20 km. Znana jest przede wszystkim ze znajdujących się na niej 887 wielkich kamiennych posągów przedstawiających głowy, zwanych moai (patrz zdjęcie poniżej).


PRZYKŁAD: Chcieli być oryginalni, więc na Rapa Nui wybrali się na Boże Narodzenie.


ETYMOLOGIA: polin. Rapa Nui – nazwa własna wyspy.

RUMPOLOG


ZNACZENIE: Osoba wróżąca z pośladków.


UŻYCIE: Rumpologia to dziedzina wróżbiarstwa pozwalająca odczytać tajniki ludzkiej osobowości, a także przyszłość człowieka na podstawie kształtu jego pośladków, a także dołków i nierówności na nich występujących. Przykładowo osoba z pupą o kształcie jabłkowatym charakteryzować ma osobę charyzmatyczną, energiczną i kreatywną, a okrągła – optymistę. Rumpologię rozpropagowała Jackie Stalone, matka aktora Sylvestra. Wróżyć można na podstawie fotografii pośladków, jednak eksperci w tej dziedzinie zachęcają do bezpośredniego kontaktu z rumpologiem – przewidywania są wówczas dokładniejsze.


PRZYKŁAD: To słowo to nie primaaprilisowy żart (przypada w niedzielę). Najbardziej znanym polskim rumpologiem jest Kazimierz Olszewski, który czytając przyszłość z pup przewiduje, że koniec świata nastąpi jeszcze w tym roku.


ETYMOLOGIA: Neologizm pochodzący od ang. rump – pośladki.

OWACJA


ZNACZENIE: Głośne, manifestacyjne objawy uznania.


UŻYCIE: Owacja może przejawiać się oklaskami, okrzykami, nie koniecznie wymaga stania, jednak owacja na stojąco oznacza najwyższy wyraz uznania. Jeśli artysta obawia się, że jego występ nie spotka się ze spontanicznym uznaniem publiczności, może wynająć klakę, czyli grupę zorganizowanych lub wynajętych oklaskiwaczy, którzy zapewnią owację.


PRZYKŁAD: Część publiki zdegustowana wychodziła z sali, podczas gdy druga połowa sali zgotowała aktorom owację na stojąco.


ETYMOLOGIA: łac. ovatio – nagroda przyznawana w Starożytnym Rzymie zwycięskiemu wodzowi. Była ona w hierarchii niższa od triumfu, a odbywający ją wódz przechodził przez miasto pieszo, bądź przejeżdżał konno. Ubrany był w ozdobną togę, skromniejszą niż w czasie triumfu, z mirtowym wieńcem na skroni, a towarzyszyli mu fleciści. Owacje przyznawano zazwyczaj wtedy, gdy wojna była toczona przeciwko wrogowi „niegodnemu” (np. niewolnikom bądź piratom), lub nie została wypowiedziana w sposób formalny. Zazwyczaj podczas owacji zwycięski wódz składał bogom w ofierze owcę.

BEL CANTO


ZNACZENIE: Technika wokalna, której istotą było położenie nacisku na piękno ludzkiego głosu i wirtuozerię wokalną.


UŻYCIE: Styl bel canto (jako znaczenie pokrewne technice wokalnej) powstał w okresie baroku we Włoszech. Jego istotą było uznanie warstwy muzycznej za element równoważny wobec warstwy tekstowej. Głównymi jego przedstawicielami byli Luigi Rossi i Francesco Cavalli.


PRZYKŁAD: Wszystkim paniom życzę śpiewających w technice bel canto utalentowanych wokalnie mężczyzn.


ETYMOLOGIA: wł. bel canto – piękny śpiew.