BURŁACZYĆ


ZNACZENIE: Ciągnać łódkę za cumę wzdłuż brzegu.


UŻYCIE: Burłaczenie było niegdyś bardzo popularną metodą stosowaną przez żaglówki i jachty pokonujące kanały. Dziś coraz częściej wypierane jest przez silniki spalinowe. Osoba lub osoby ciągnące jednostkę poruszają się po brzegu lub wzmocnionej, np. betonowej, ścieżce.


PRZYKŁAD: Pojechali na spływ, przed każdym kanałem losowali, kto będzie odpowiedzialny za burłaczenie.


ETYMOLOGIA: ros. burłak – dawny robotnik rzeczny.

KILWATER


ZNACZENIE: Ślad na wodzie, jaki zostawia płynący statek.


UŻYCIE: Kilwater pojawia się na skutek opływania kadłuba przez wodę, a jego kształt zależy w dużej mierze od kształtu rufy jednostki oraz rodzaju napędu. Niepożądanym zjawiskiem jest, gdy kilwater tworzy się od peryskopu wysuniętego z okrętu podwodnego, gdyż wówczas ułatwia jego wykrycie przez wroga i zniszczenie.


PRZYKŁAD: „Został po żeglarzach kilwater pijany szczęściem…” – śpiewali na rejsie marynarze.


ETYMOLOGIA: hol. kielwater – znaczenie jak wyżej.

ABORDAŻ


ZNACZENIE: Celowe zderzenie się statków, będące początkiem walki wręcz.


UŻYCIE: Abordaż był w czasach żaglowców podstawowym sposobem walki między wrogimi okrętami. Po „dobiciu” do siebie burtami dwóch statków, rozpoczynała się walka wręcz między ich załogami. Aby uniemożliwić przegrywającej załodze ucieczkę, podczas abordażu okręty sczepiano ze sobą za pomocą lin i haków. Współcześnie określenie abordaż oznacza także wejście wrogiej załogi na pokład statku nieprzyjaciela, niekoniecznie poprzedzone zderzeniem się jednostek i walką.


PRZYKŁAD: Chcesz zobaczyć jak wyglądał osiemnastowieczny abordaż? Obejrzyj „Piratów z Karaibów” – mimo że krytycy zarzucają mu sporo niedociągnięć, sceny walki są przedstawione bardzo sugestywnie.


ETYMOLOGIA: fr. abordage – znaczenie jak wyżej.

DRAKKAR


ZNACZENIE: Wiosłowo-żaglowa łódź używana przez Wikingów (VII – XI w.).


UŻYCIE: Drakkary były dużymi łodziami bezpokładowymi, a ich wysoki dziób zdobiła rzeźba w kształcie smoka. Drakkary były bardzo zwrotne i wytrzymałe, dlatego wykorzystywano je zarówno do żeglugi rzecznej, jak i morskiej i oceanicznej. Mniejsze łodzie nazywane były snekkjur, a ich dziób dekorowała rzeźba węża.


PRZYKŁAD: Wikingowie w swoich drakkarach wypuszczali się bardzo daleko. Dotarli do Rusi Kijowskiej, Bizancjum, a także do Ameryki Północnej – na długo przed Kolumbem.


ETYMOLOGIA: staroskand. drekar – smok.